het verleden
1980
Het verhaal van Aroma Di Amore begint als Didi De Paris mensen zoekt om
deel te nemen aan Humo's Rock Rally. Die mensen, dat zijn Gerry Vergult,
Jos Verlooy, Ria De Boodt en Luc Van Capellen. Onder de naam 'Didi De
Paris et Les Poseurs de Minuit de Noël' brengen zij een minimale
en absurdistische set. Zonder enig succes overigens.
1981
Op een vrij podium in Mechelen loopt Gerry Jos opnieuw tegen het lijf.
Deze laatste brengt er een soort van poëzie-performance. Gerry, danig
onder de indruk van Jos' verbale en tekstuele capaciteiten, stelt voor
om samen 'iets' te beginnen. Beide zijn nogal hevig gecharmeerd door het
punkideaal, en zoiets moet het worden. Jos betrekt er zijn kersverse echtgenote
Ria bij, en ongehinderd door enig vakmanschap terzake beginnen ze een
aantal primitieve songs in mekaar te steken. Jos zingt, Gerry speelt basgitaar,
Ria speelt op een tweedehandsorgeltje en voor het ritme gebruiken ze een
Dr. Rhythm drummachine.
Eerste bezetting
van AdA (Rock Rally 82), vlnr: Elvis Peeters, Andrea Smits, Fred Angst,
H.K.
1982
De muziek is aanvankelijk van een simpelheid die nog het meest aan kleutermuziek
doet denken, maar de gedrevenheid van de drie en de scherpte van de teksten
maken het verschil. Eerst opereren ze nog even onder de naam 'Praecox',
maar als Luc Van Cappellen er wordt bijgehaald om het groepsgeluid voller
te maken, veranderen ze hun namen in Elvis Peeters, Fred Angst, Andrea
Smits en H.K., en de groepsnaam in Aroma Di Amore. Ze schrijven zich in
voor Humo's Rock Rally van 1982 en tot hun verbazing oogsten ze veel succes
en dringen door tot in de finale. Getuige daarvan het nummer 'Doe de maffia'
dat destijds verscheen op de Rock Rally 82 LP.
In de persoon van Paul Govaerts duikt meteen na de Rock Rally de eerste
gelegenheid op om een plaat op te nemen. AdA houdt de boot eerst nog even
af, maar in het najaar van 1982 duiken ze de studio in om 6 nummers op
te nemen: Isabelle Avondrood, Gorilla, dans de samba, Dobberman, Kuifje
in Afrika, De nieuwe orde en Zij is blij.
1983
De eerste drie nummers van dit lijstje verschijnen op een 45 toerenplaatje,
op Govaerts' label Pogo records. De respons is uiterst miniem en er worden
er slechts 75 stuks van verkocht. Jaren later wordt dit eerste plaatje
echter een waar collector's item, waar een veelvoud van de oorspronkelijke
prijs wordt voor betaald.
Inmiddels
heeft H.K. beslist de groep te verlaten omdat hij voorrang wil geven aan
zijn studies. Daarop wisselt Fred Angst de bas voor de gitaar en komt
Lo Meulen de groep versterken op basgitaar. Ook saxofoniste Miet Van Spittael
komt enige tijd de groep vervoegen, en in die bezetting beginnen ze op
eigen kosten aan de opnamen van Koude Oorlog. Ze trekken de studio in
van Werner Pensaert, die ook de opnameleiding op zich neemt. Acht songs
worden op band gezet: Het gesticht, De schaarmeester, Koning Der Belgen,
De radio is gek geworden, Lauwe oorlog, Wir haben es nicht gewusst, Een
mens met een mes en 't Is de liefde. De eerste zeven komen op de plaat,
de achtste zal later verschijnen op de b-kant van Voor de dood.
Eerste persfoto
(1983)
1984
De plaat wordt uitgebracht door het op dat moment nieuwe en onafhankelijke
label Play It Again Sam. De reacties op Koude Oorlog zijn uiteenlopend.
De traditionele pers en de radio laten de plaat links liggen, maar in
de alternatieve milieus gaat de plaat niet onopgemerkt voorbij, en begint
de groep aan de opbouw van een stevige fanbasis, met als gevolg meer en
meer aanbiedingen voor optredens. Ook in Nederland is er belangstelling,
en door de internationale kontakten van PIAS, komt de plaat ook terecht
in Frankrijk, Zwitserland, Spanje en Canada.
Gesterkt door dit bescheiden succes gaat de groep de studio in voor een nieuwe 12" single. Met nieuwe saxofonist Frits De Cauter, en onder productionele leiding van Werner Pensaert wordt Voor de dood opgenomen. De plaat wordt uitgebracht in het najaar en dit keer gaat ook Studio Brussel voor de bijl. De plaat staat weken in de playlist en de optredens stromen binnen. Ook het Nederlandse boekingsbureau Circo-Do heeft de groep opgemerkt, en nog voor het einde van het jaar speelt AdA in Amsterdam en Utrecht. De reakties op deze optredens zijn unaniem lovend. Vooral 'Oor' is entoesiast, en de groep speelt bijgevolg vanaf 1985 regelmatig in Nederland.
AdA 1984
1985
AdA gaat voor de opname van hun volgende plaat ook naar Nederland. De
mensen van 'Nasmak' hebben in Eindhoven een nieuwe studio gebouwd en één
van hen, Theo Van Eenbergen (later bij Henry Rollins) wordt de producer.
'De Sfeer Van Grote Dagen' wordt de avontuurlijkste plaat van de groep,
en de kritieken zijn weer unaniem lovend. De verkoop valt echter tegen
en PIAS stelt voor om Chris Reed aan te trekken en met hem een nieuwe
single op te nemen. 'Zonder Omzien' wordt ingeblikt in de prestigieuze
Pyramid Studio. PIAS wacht echter af om de plaat uit te brengen en ondertussen
neemt AdA met procucer Ludo Camberlin nog een aantal extra tracks op,
waaronder 'Koekoek In De Stad', misschien wel het hoogtepunt uit het hele
AdA repertoire.
Tegen het einde van het jaar trekken Lo en Elvis voor een aantal maanden op reis naar Afrika, en bijgevolg ligt de groep stil. In deze periode wordt 'Zonder Omzien' uitgebracht, maar de plaat krijgt niet de aandacht die ze verdient. Het duurt dan ook niet lang eer PIAS AdA dumpt wegens 'te verlieslatend'.
Elvis Peeters
backstage in JH Tattoo in Grimbergen
1986
Begin 1986 komen Peeters en Meulen terug, en verlaat Andrea de groep.Als
vervanger wordt Luc Pillards aangetrokken, en als Ludo Camberlin zich
aanbiedt als nieuwe platenbaas en producer, beginnen ze aan de opnamen
van het eerste full album.
'Harde Feiten' slaat meteen aan, en de groep zit weer op kruissnelheid.
In de eerste week van de release duikt de plaat zelfs op in de bestsellerslijst
van de platenwinkels. En ook live maakt de groep brokken op hun eerste
groot festival: Breekend in het Limburgse Bree.
Luc Pillards blijkt echter de druk niet aan te kunnen en wordt even vervangen door Jan Lamberts (daarna in The Arch). Als ook Frits De Cauter beslist om de groep te verlaten om zich toe te leggen op zijn eigen groep 'Saxioma', gaat AdA als trio verder, en worden de synthpartijen toevertrouwd aan een sequencer.
Lo Meulen
in volle concentratie
1987
Begin 1987 starten de opnamen voor het tweede album, dit keer in een produktie
van Peeters en Angst zelf. Eerst nog met Lo Meulen, maar als deze het
land verlaat om zijn geliefde te volgen naar Londen, worden de songs verder
afgewerkt met Wout Dockx, die ook bij Men 2nd speelt en dáárvoor
een tijdje bij The Neon Judgement. Vlak na de opnamen gaat AdA naar Zwitserland
voor een korte, maar succesvolle toer, met in het voorprogramma Men 2nd
en Cas & Organised Crime.
Fred Angst
in actie in Fribourg.
Peeters en
Dockx in Fribourg
Peeters
in Genève
In het najaar verschijnt het tweede album 'Koudvuur'. De respons stelt echter teleur, alhoewel de groep dit zelf de sterkste plaat vindt tot dan toe. Zowel de reacties in de pers als de verkoop vallen tegen en zetten een domper op de vreugde. Niettegenstaande wordt de groep uitgenodigd om op te treden in het Spaanse Valencia, waar hun een onverwacht succes te beurt valt. Ondertussen zoeken zij verder om de plaat ook in het buitenland officieel gereleased te krijgen, maar dat zal niet lukken.
1988
Begin 1988 zit de klad er stevig in en de groep besluit om er voor onbepaalde
tijd mee te stoppen. Er wordt wel nog in schoonheid afscheid genomen met
een succesvol optreden op het gerenommeerde 'Musiques de Traverses'-festival
in het Franse Reims.
1990
Peeters en Angst leggen zich toe op het muziektheater, maar in januari
1990 slaat, onder impuls van de nu in Londen wonende Lo Meulen, de microbe
weer toe en AdA beslist een korte toer op poten te zetten, met nu zowel
Lo als Wout in deze ongewone bezetting (twee basgitaren, een gitaar, een
stem en een batterij electronica). De toer duurt slechts vier optredens
maar de publieke respons is enorm. Er worden ook weer nieuwe songs gemaakt
en demo's naar platenlabels gestuurd, maar aan die kant blijft het stil,
en het vuur dooft weer.
1993-1994
Begin 1993 komt Antler-Subway met het voorstel om een compilatie uit te
brengen. De release van 'Radikal' brengt AdA ertoe om de groep herop te
starten. Dit keer met een totaal nieuwe bezetting: Dick Van Hoegaarden
(van De Dolfijntjes) op drums en Ludo Vervliet (ex-Mensen Blaffen) op
basgitaar. Er worden weer schitterende nieuwe songs gemaakt en er volgt
een reeks succesvolle optredens, maar de pogingen om een nieuw platenlabel
te vinden werpen ook dit keer geen vruchten af. Daarenboven worden, als
gevolg van een totaal andere visie over de verder te volgen koers, de
spanningen tussen Peeters en Angst steeds groter, en in de lente van 1994
wordt er een definitief punt gezet achter het verhaal van Aroma Di Amore.
1994-2003
Elvis Peeters zette zijn muzikale carrière verder met DE
LEGENDE, maar profileert zich heden ten dage vooral als auteur
(o.a. Spa, Brancusi) en theaterperformer (o.a. Nooit meer slapen, La Maison
Bleue).
Fred Angst startte triphop-band KOLK
op (album Nachtschade in 1999), maar richt zich dezer dagen vooral op
electronische muziek met ZOOL.
Lo Meulen voegt zich een tijd bij de Londense groep 13
FRIGHTENED GIRLS, maar na zijn terugkeer in België houdt
hij zich bezig met zijn eigen IT-bedrijfje. Nu geniet hij van een welverdiende
rust en smeedt nieuwe plannen voor de toekomst
Wout Dockx houdt het muziekmaken voor bekeken en runt een mediabedrijf.
Ria De Boodt is nu onderzoeker kunstwetenschappen en archeologie aan de
VUB.
Frits De Cauter overleed in 1990 aan een slepende ziekte.